ฝนตกอีกแล้ว ...
ในชีวิต จะมีหนึ่งฤดูทำให้ฉันนั้นรู้สึกคิดถึงคนหนึ่งคน
...
เพลงนี้มักจะขึ้นมาอยู่ในหัวตลอด "เวลาที่ฝนตก"
เมื่อวัยเด็ก
“เวลาฝนตก” สำหรับฉันเป็นเป็นเรื่องที่พิเศษมาก
เพราะฉันจะรู้สึกตื่นเต้น ดีใจทุกครั้งที่ฝนตก เพราะฉันจะได้เล่นน้ำฝน
ด้วยความที่ฉันเป็นคนต่างจังหวัดผนวกกับสมัยตอนที่ฉันยังเด็ก
มันไม่ได้มีโซเชียลมีเดียเหมือนสมันนี้ เด็กทุกคนในละแวกบ้านมักจะรู้ดีว่าเมื่อฝนตกทุกคนต้องออกมาเล่นน้ำฝนด้วยกันที่ลานโล่งๆ
ที่ไหนสักแห่ง บ้างก็เอาจักรยานคันเล็กของตนเองมาด้วย บ้างก็เอาถ้วย ช้อน
ของแม่มาด้วย เราต่างสมมติบทบาทขึ้นมา บางครั้งก็เล่นขายของ
บางครั้งก็เล่นเป็นตำรวจจับผู้ร้ายท่ามกลางสายฝน เราสนุกกันมากโดยที่ไม่ได้คิดเลยว่าเราจะโดนแม่ด่าไหม
หรือว่าหลังจากนี้เราจะป่วย ไม่สบายกันหรือเปล่า แต่แล้วความสนุกนั้นก็จบลงเมื่อฝนหยุดตก
...
เมื่อเราเริ่มโตขึ้นเวลาฝนตกมันไม่ได้สนุกเหมือนอย่างตอนวัยเด็ก
เราจะมองมันว่าเป็นเรื่องที่น่ารำคาญ น่าเบื่อ และจะโทษฝน ที่ทำให้เราผิดนัดแฟน
ผิดนัดเพื่อน หรือทำให้แพลนบางที่อยากจะทำสะดุดกะทันหัน เรามักจะโกรธเวลาฝนตกเหมือนเวลาแม่ด่าเราตอนที่ไม่ให้เราออกไปเที่ยว
ในขณะเดียวกันหลายคนต้องลากกระเป๋าออกจาก “บ้าน” ที่บางครั้งเรามองว่ามันคือ ที่ที่ปลอดภัยของเราหรือบางทีเราก็มองว่ามันเป็นกรงที่ขังเราไว้ให้อยู่ในกรอบ กฎระเบียบต่างๆ ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ต้องลากกระเป๋าจากบ้านนามา
... การร้องไห้คนเดียวในห้องมืดมักเป็นทางออกที่ฉันทำอยู่บ่อยครั้ง
...
เมื่อฉันเรียนจบก็ได้มาทำงานใน
“เมืองกรุง” เป็นเมืองที่หลายคนใฝ่ฝันว่าที่จะอยากมาทำงานเพราะได้เงินเดือนเยอะ อยากมาใช้ชีวิตเป็นสาวชาวกรุง
หนุ่มเมืองกรุง หรือหลายคนเองที่เข้ามาหางานทำในเมืองกรุงเพราะไม่มีทางเลือก
แน่นอนว่าโอกาสที่จะมีงานทำมันมากกว่าเมื่อเทียบกับต่างจังหวัด สุดท้ายก็ต้องเก็บกระเป๋าลากออกบ้านทิ้งพ่อ
แม่ ลูก ความสุข ความฝัน ไว้ตรงนั้นแล้วแบกเป้นั่งรถทัวร์เข้ามาเมืองหลวงเพื่อหวังว่าที่บ้านจะได้สุขสบาย
ความเหงา
ความเปล่าเปลี่ยว ความเดียวดาย
ความรู้สึกเหล่านี้มักจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นหลายครั้งกับตัวเองในยามที่ “ฝนตก”
เวลาที่ฉันเหนื่อย เครียด มีปัญหาในชีวิตต่างๆ ไม่ว่าจะกับการเรียน
กับสิ่งที่ต้องรับมือหรือสิ่งที่คนอื่นคาดหวังไว้กับเรา ช่วงเวลานั้นมันเป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุด
มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ซึ่งฉันเชื่อว่า
“เมื่อใดที่ฝนตก
มักจะมีความรู้สึกเศร้า เหงา โดดเดี่ยว เกิดขึ้นภายใต้ความรู้สึกลึกๆของทุกคนอยู่เสมอและสุดท้ายแล้วเราจะพบกับความว่างเปล่า” และนั่นก็เป็นสิ่งที่ตอกย้ำเราว่า
“เราต้องอยู่ให้ได้” และฉันก็เชื่อว่าในความรู้สึกต่างๆนี้มันทำให้ทุกคนรวมถึงฉัน “เติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น”
อย่างไม่น่าเชื่อ
เมื่อฉันโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น เวลาฝนตกมันกลายเป็นเรื่องที่ไม่น่าตื่นเต้น ไม่น่าสนุก เหมือนตอนเด็กอีกเลย ฉันไม่มีเพื่อนที่ต้องออกไปเล่นน้ำฝนด้วยกันโดยที่ไม่กลัวแม่ด่า ไม่กลัวป่วย เล่นน้ำฝนกันอย่างสนุกสนานจนกว่าสายฝนนั้นจะจากเราไปโดยที่ฉันไม่รู้เลยว่าเวลามันนานเท่าไหร่
ตอนนี้ฉันและหลายคนก็คงต้อง
ปาดน้ำตา บอกตัวเองว่าเราต้องเข้มแข็ง ชีวิตของเรามันต้องเดินก้าวต่อไป อย่า
หยุดท้อและไม่ลืมว่าสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นี้
เพื่ออะไร เพื่อใคร คงมีสักวันหนึ่งแหละที่ชีวิตเราจะสวยงามดั่งใจหวัง 
twitter.com/swins_snap_studio
เมื่อฝนหยุดตกท้องฟ้ามักจะแจ่มใส แสงแดดมักจะแรงจ้า รุ้งกินน้ำจะปรากฏให้เราเห็น ซึ่งแสดงถึงว่าฝนได้หยุดตกจริงๆ แล้ว นกบินออกจากรังเพื่อไปหาอาหารและผู้คนที่ออกมาดำเนินชีวิตเหมือนอย่าง ชีวิตทุกคนต้องดำเนินต่อไป และฉันก็เชื่อว่า
“ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ”
Yoyomonzter
4 June
2020
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น