การศึกษาคือการลงทุน

การศึกษาคือการลงทุน : ต้นทุนค่าเสียโอกาสกับการศึกษา

“การศึกษา” เป็นเสมือนการลงทุนครั้งใหญ่ของพ่อแม่ ผู้ปกครอง หรือแม้แต่ตัวผู้เรียนเอง ซึ่งการลงทุนดังกล่าวไม่สามารถรู้ได้ว่าจะได้กำไร หรือ ขาดทุน ปัจจุบันสถาบันการศึกษาเป็นสิ่งที่แสดงสถานะของเราด้วยว่าเรามีสถานะและฐานะระดับไหน โดยผู้ปกครองหลายคนลงทุนไปกับการสร้างฐานะให้กับลูกหลานของตนเองโดยการให้เข้าโรงเรียนหรือสถาบันทางการศึกษาที่ได้มาตรฐาน มีชื่อเสียง เป็นที่ยอมรับของสังคม ผู้ปกครองเองยอมเสียและแลกอะไรหลายๆ อย่าง เช่นการจ่าย “แป๊ะเจี๊ยะ” หรือแม้แต่การลดทอนศักดิ์ศรีของตนเองเพื่อฝากลูกตัวเองกับผู้มีอิทธิพล เพื่อที่ลูกหลานของตนเองนั้นได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันการศึกษาเหล่านั้นอันเป็นที่ยอมรับของสังคมส่วนมากและบางทีผู้ปกครองก็มีความเชื่อว่าการเข้าถึงในระบบการศึกษาที่ดีจะช่วยเติมเต็มทักษะ ความสามารถ สถานภาพทางสังคมได้ และมองว่า หากเราลงทุนจำนวนที่เยอะกว่าคนอื่น ย่อมได้ค่าตอบแทนที่เยอะตาม โดยไม่ได้คำนึงถึงความสามารถ ความต้องการของตัวเด็กที่แท้จริง

 

ในขณะเดียวกันตัวผู้เรียนเองก็อาจสูญเสียความเป็นตัวเองหรืออัตราตัวตนจากความคาดหวังของครอบครัว สังคมนำมาสู่การถูกกดขี่ในระบบการศึกษา การลงทุนทางการศึกษาเพื่อเสียโอกาสบางอย่าง เพื่อให้ตนเองสู่ “สถาบันการศึกษา” ในภาวะต่างๆ ทั้ง ทุนนิยม การแข่งขัน สังคม ที่ต้องเข้าสู่ระบบการศึกษาทั้งๆที่ไม่รู้ว่าท้ายที่สุดแล้วผลตอบแทนที่ได้มาคืออะไร แต่เขาเหล่านั้นก็เข้ามาสู่ในระบบการศึกษาด้วย “การถูกบังคับ” ตามความคาดหวังของครอบครัว สังคม และตามกฎหมายที่ว่า

“การศึกษาภาคบังคับ”

 

หากพูดถึง “การลงทุนกับระบบการศึกษา” หลายคนอาจมองว่ามันคือการลงทุนในปัจจัยทางด้านการเงินเพียงอย่างเดียว แต่ทั้งนี้สิ่งที่เกิดขึ้นจริงในระบบของการศึกษานั้น “การลงทุน” เงินอาจเป็นหนึ่งปัจจัยหลัก แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่ามันคือปัจจัยสำคัญ อาจมีปัจจัยหลายอย่างเข้ามาเกี่ยวข้องร่วมด้วย ไม่ว่าจะเป็น เวลา การสูญเสียโอกาสต่างๆ การสูญเสียความเป็นตัวตนของตนเอง การต้องอยู่ภายใต้กฎระเบียบที่มากมาย อันส่งผลกระทบต่อภาวะทางอารมณ์ จิตใจของตนเอง เพื่อให้ตนเองก้าวเข้ามาอยู่ในระบบของการศึกษาที่เป็นค่านิยมของคนในสังคมที่ว่าต้องเรียนจบสูงๆ เพื่อจะได้มีงานทำที่ดี มีความมั่นคงทางอาชีพ มีความมั่นคงทางสถานภาพต่างๆ มีคนนับหน้าถือตา ได้รับการยกย่องจากคนในสังคม ตลอดจนเป็นการเลื่อนชนชั้นทางสังคมของตนเองขึ้น

 

“ต้นทุนค่าเสียโอกาส” ในทางเศรษฐศาสตร์ คือ ผลตอบแทนจากสิ่งที่สูญเสียโอกาสไปในการเลือกทำในอีกสิ่งหนึ่ง เพราะมันบ่งบอกถึงการเลือกตัวเลือกที่เป็นที่ต้องการทั้งหมดแต่ไม่สามารถเลือกพร้อมกันได้ ในทางการศึกษา ต้นทุนค่าเสียโอกาสของการเรียนต่อในระดับปริญญาเอกไม่ใช่เพียงค่าเล่าเรียนที่เสียไป แต่หมายถึงรายได้ที่คาดว่าจะได้รับหากไม่เรียนต่อแต่ไปทำงานแทน นั่นอาจเป็นสิ่งที่คนหลายคนคิดว่า

 

“สิ่งที่เราได้ลงทุนไปกับระดับของการศึกษา ท้ายที่สุด เพื่อได้มีหน้าทางการงานและสถานะทางสังคมที่ดี”

 

หลายคนอาจเคยคิดค่าเสียโอกาสในการเข้าสู่ระบบการศึกษาของตนเอง เกิดขึ้นตั้งแต่อนุบาล ประถมศึกษา มัธยมศึกษา ตลอดจนระดับปริญญา เมื่อถูกคำนวณออกมาเป็นเงินแล้ว ถือว่าเป็นอยู่ในระดับที่ค่อนข้างสูงทีเดียว ยิ่งถ้าเรียนในสถาบันการศึกษาที่มีชื่อเสียง มีรางวัลรองรับมากมายแล้วนั้น สถาบันของเอกชนเอกชนหรือสถาบันที่สร้างขึ้นมาโดยตรงจากผู้ประกอบการ ค่าใช้จ่ายในส่วนที่เป็นตัวเงินก็จะยิ่งสูงกว่าตัวเลขที่คำนวณเสียอีกแต่คนส่วนใหญ่ก็ยังเลือกที่จะศึกษาต่อเพราะพวกเขาต่างก็คาดว่าการ

ลงทุนในการศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น จะทำให้มีระดับรายได้ในอนาคตสูงขึ้นซึ่งจะชดเชยต้นทุนที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่เรียน แต่มีคนอีกจำนวนหนึ่ง “ไม่เลือกที่จะเรียนต่อ” อาจจะเป็นเหตุผลของความไม่พร้อมทางการเงิน หรือบางคนที่มีความพร้อมทางการเงินอาจจะตัดสินใจไม่เรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย เพราะคิดว่าถึงแม้จะเรียนจบแค่ระดับมัธยม แต่มีความสามารถพิเศษที่จะทำงานหาเงินได้มากกว่าคนทั่วๆไป เช่น นักร้อง นักแสดง ศิลปิน ที่มีรายได้มากมายจากวงการบันเทิง รายได้ที่มากนี้เป็นแรงจูงใจที่ทำให้พวกเขาตัดสินใจพักการเรียนไว้ก่อน

 

“ไม่ว่าจะเข้าสู่ระบบการศึกษาแบบใดและระดับใด ท้ายที่สุดแล้ว ปลายทางของการศึกษาคือการเข้าสู่ตลาดแรงงาน”

 

ในมุมมองของผู้เขียน “การศึกษาคือการลงทุน” ในบางครั้งการลงทุนอาจเป็นการสร้างหนี้ หรือ ภาระให้กับครอบครัว หรือ ตนเอง การสูญเสียอะไรหลายๆอย่าง ทั้งโอกาสต่างๆ เช่น ความฝัน ความต้องการที่แท้จริงของตนเองที่ต้องแลกเพื่อให้ตัวเองเข้ามาสู่ระบบการศึกษา ในบางครั้งความพยายามของผู้ปกครองก็อาจเป็นการทำลายความฝัน ตัวตนของเด็กไปทีละน้อย กระชากเด็กกลับสู่ความเป็นจริงว่าการทำตามความฝันของตนเองเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ยาก ดังนั้นต้องทำไปตามความคาดหวังของครอบครัว สังคม แน่นอนอยู่ว่าต้นทุนของชีวิตของคนเรามันไม่เท่ากัน แล้วต้นทุนของการศึกษาของแต่ละคนเท่ากันหรือไม่

ท้ายสุดแล้ว

.

.

.

การลงทุนกับระบบการศึกษา ให้อะไรกลับมาบ้าง? แล้วมันคุ้มค่ามากน้อยเพียงใด ...

.

.

.

 

Yoyomonzter

21 May 2020